Göynem – Beyşehir

İlahi – Kur`an -İslam – Din -Tasavvuf – Belgesel – Dua – Hadis – Tarih – Şiir – Vs… – بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Efendimizin (s.a.v.) Ağlaması

Posted by Site - Yönetici Ocak 26, 2014

1peygamberimizin-s-a-v-bir-duasi-efendimizin-s-a-v-aglamasi

Efendimizin (s.a.v.) Ağlaması

Atâ bin Ebî Rebâh (r.h.) buyurdular:

-“Ben İbn-i Ömer (r.a.) ve Ubeydullah b. Ömer ile birlikte Hazret-i Aişe (r.a.) annemizin huzuna çıktım. Kendisine selâm verdim. Hazret-i Âişe (r.a.) annemiz sordu:
-“Kim bunlar?” Ben:
-“Ubeydullah bin Ömer!” dedim. Bunun üzerine, o:
-“Hoş geldinl Ey Ubeydullah bin Ömer. Neden beni ziyaret etmiyorsun?” diye sordu. Ubeydullah’ta:
-“Seyrek ziyaret et ki, sevgin artsın! dedi.
İbni Ömer (r.a.) hazretleri:
-“Bu kadar yeter. Efendimiz (s.a.v.) hazretlerinden görmüş olduğun en acâib şeylerden birini bize anlat!” buyurdular.

Bunun üzerine Hazret-i Âişe (r.a.) annemiz ağladı, hem de çok şiddetli bir şekilde ağladı. Sonra Hazret-i Âişe (r.a.) annemiz buyurdular:
-“Efendimiz (s.a.v.) hazretlerinin bütün işleri acâibti. (Onun hangi işi acâib değildi ki?) Bir gece bana geldiler. Yatağıma girdi. Onun cildi benim cildime temas etti. Sonra Efendimiz (s.a.v.) hazretleri bana buyurdular:
-“Ey Âişe! Bana izin verir misin; Rabbime ibâdet edeyim?” Ben de:
-“Allah’a yemin ederim ki, ben senin ibâdetini de, bana yakın olmanı da seviyorum. Ben sana izin verdim!” dedim.
Efendimiz (s.a.v.) hazretleri, ayağa kalktı. Bir kırba su alarak abdest aldı. Sonra namaza durdu. Kıyâm’da iken, Efendimiz (s.a.v.) hazretleri ağlıyordu. Gözyaşları beline kadar aktı. Sonra secdeye vardı. Ve yer ıslanıncaya kadar ağladı. Namazını bitirince, sağ yanına dayandı. Sağ elini sağ yanağına koyarak tekrar ağladı. Sabah ezanı okuduktan sonra Bilal (r.a.) geldi. Efendimiz (s.a.v.) hazretlerini, namaza çağırdı. Bilâl (r.a.) Efendimiz (s.a.v.) -hazretlerinin ağladığını görünce sordu:
-“Ey Rasûlüllah (s.a.v.)! Seni ağlatan nedir? Neden ağlıyorsun? Allâhü Teâlâ hazretleri, senin geçmiş ve gelecek bütün zellelerini gerçekten bağışladı!” Efendimiz (s.a.v.) hazretleri buyurdular:
-“Ey Bilâl! Şükreden bir kul olmayayım mı? Neden bunu yapmayayım? Bana şu âyet-i kerimeler nazil oldu:
“Onlar ki, gerek kıyam u kuûdda ve gerek yanlan üzerinde hep Allah’ı zikrederler. Ve göklerin, yerin yaratılışında fıkrederler:
-“Yâ rabbenâ!” Derler: “Bunu sen boşuna yaratmadın, sübhânsın. O halde bizleri o ateş azabından koru.
Sonra Efendimiz (s.a.v.) hazretleri buyurdular:
-“Bu âyet-i kerimeyi okuyup onda tefekkür etmeyene yazıklar olsun!

Kaynak : Ed-DürrüI~Mensûr: c. 2, s. 409, bazı değişik lafızlarla…
İsmail Hakkı Bursevi, Rûhu’l-Beyan Tefsiri: 4/350-352.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: