EY FETHİN VE FATİHİN BİZLERE ARMAĞANI

Ey fethin ve Fatih’in bizlere armağanı
Ey müjdeli şehirde mabedlerin sultanı
Lanetler bırakmıyor seni kapatanları
Bu millet unutamaz tarihteki şanını

Cami olacağını müjdeleyince Peygamber
Asırlarca bıkmadan sefer etti mü’minler
Senin uğrunda şehid olduysa da Eyyüb’ler
Sekiz asırdan sonra fethettiler Fatihler

Peygamberin (a.s.m.) tükrüğü seni ayakta tutan
Kapalıysan da sanma ellerin olmuş vatan
Senin için savaşmış bu topraklarda yatan
Lanetlerle gebersin seni ellere satan

Heyhaat! Ne acıdır ki, şimdi mahzun duruyorsun..
“Mü’min yok mu dünyada?” diye merak ediyorsun..
Vardır, elbette lakin..Halimizi bilmiyorsun!
Anlatsam halimizi hıçkırarak ağlıyorsun..

Kıyamete kadar da sürecek bu lanetler
Gözü sende mü’minler açılışını bekler
O günü görmek için çarpmaktadır yürekler
O gün mesrur olacak; ins ü cin ve melekler

.

Şerife Şevval Kardelen hocahanım kardeşimize teşekkür eder, sizlerinde dualarını bekleriz.

.

2. Abdülhamid Han’dan İstimdat

Neredesin ey şevketli Sultanım Abdulhamid Han?..
Feryadım varır mı bariğahına
Ölüm uykusundan bir lahza uyan
Şu nankör milletin bak günahına

Tarihler ismini andığı zaman,
Sana hak verecek ey koca Sultan
Biz idik utanmadan iftira atan
Asrın en siyasi Padişahına

Divane sen değil meğer bizmişiz
Bir çürük ipliğe hülya dizmişiz
Sade deli değil biz edepsizmişiz
Tükürdük atalar kıblegahına

Sonra cinsi bozuk ahlakı fena
Bir sürü türedi girdi meydana
Nereden çıktı bunca veled-i zina
Yuh olsun hem onların ervahına

Bunlar halkı didik didik dittiler
Katliama kadar sürüp gittiler
Saçak öpmeyenler secde ettiler
Tükürün onların pis külâhına

Sen hafiyelere güvendin ancak
Bunlar her tarafa kurdu salıncak
Eli yüzü kanlı bir sürü alçak
Kement attı dehrin mehrul mahine

Milliyet davası fıska büründü
Ridai diyanet yerde süründü
Türkün ruhu zorla asi göründü
Hem peygamberine hem Allah’ına

O itler nedense bana saldırmazdı
Belâlı idi başım kimse almadı
Seyirden başka işte kalmadı
Gurbet ellerin bu seyyahına

Çok kimseye şimdi vatan mezardır
Herkesin beladan nasibi vardır
Selametle eren pek bahtiyardır
Bu yeni yeldanın şen sabahına

Haddi yok açlıkla derde girenin
Sehpayı kazaya boyun verenin
Lanetle anılan cebabirenin
Bu rahmet okuttu en küstahına

Bugün varsa yoksa mim kemal
Şöhretine oldular fuzulî dellal…
Alem-i manadan bakta ibret al !
Uğursuz talihin şu kemrahına

Tahriklere yeltenip tacı tahtına
Sınadı bu millet karabahtını
Denedi sillenin mermi-sethini
Rahmeyle sultanım dilsiz ahına

Rıza TEVFİK

Rıza Tevfik bu şiiri ölüm döşeğinde yatalak hasta iken yazmıştır..Çok ilginçtir ki kendisi Sultan Abdülhamid Han’ın tahttan indirilmesine sebep olan ittihat ve terakki partisinin eliyle 31 Mart va’asını planlayan iki kişiden biriydi.. Daha sonra gerçekleri görmüş ve Abdülhamid Han’dan özür dilemek bâbında bu şiiri yazmıştır..Bu şiir sebebiyle yargılanmıştır ve ilginç olan nokta şu ki kendisi mahkemeye gidemeyecek derecede hasta oldugundan hakimler ve yargıçlar ve avukatlar hep onun ayağına gidip yatakta yargılamıştırlar “Türklüğe Hakaret” suçundan..

Necip Fazıl KISAKÜREK ise bu şiiri yayınlaması nedeniyle hapse girmiştir ve yayınladığı dergi olan Büyük Doğu dergisi kapanmıştır..

Böylelikle yasakçı zihniyetin ilk örnekleri verilmiş, belkide ilk tohumları atılmıştır…

.

Şerife Şevval Kardelen hocahanım kardeşimize teşekkür eder, sizlerinde dualarını bekleriz.

.

ASKER KINASI

ASKER KINASI

Dün gece rüyamda yavrumu gördüm

Yün çorap istedi, o sabah ördüm

Zarfa, Şırnak yazıp, postaya verdim

Askerin anası, erinmez imiş.

İzinden dönerken gününü saymış

Az değil uz değil, tam ondört aymış

O gece görmedik, bir yıldız kaymış

Yıldız sahibine görünmez imiş.

Tez geçti zaman, üç ay kalmıştı

Kuşkunun yerini, umut almıştı

Cansız hayalim diye, bir resim salmıştı

Belki de gidip de, gelinmez imiş.

Soğukmuş oralar, her taraf karmış

Dağlar amansızmış, yolları darmış

Bastığı yerde de, bir mayın varmış

Toprağa basarken, bilinmez imiş.

Al kanları beyaz kara dökülmüş

Kolu kopmuş yavrumun, topuk sökülmüş

Duydum ki Mehmedim, ölürken gülmüş

Hâlbuki ölürken, gülünmez imiş.

Yanası yanası, ciğer yanası

Yansa da ağlamaz, şehit anası

Ananın yaktığı, asker kınası

Kıyamete kadar silinmez imiş.

Suat Tutak

..

BABA

Baba

Yaşanmış bir olaydan esinlenerek yazılmış ve gerçeklik payı olan güzel bir şiir.

Bu şiir’i gönderen M.Emin Özler bey’e teşekkür ederiz.

BABA,

Baba evimizin direği, altın gibi yűreǧi.

Eșek gibi calışır, sanki saǧım ineǧi.

Ona biz ‘BABA’ deriz, O getiriz biz yeriz.

Bulamayız bu dunyada böyle bir keriz.

Varlık yokluk bilmeyiz, sıramızı vermeyiz.

Babamız su isterse, ‘iç’ birde bize getir deriz.

Hasta oldum diyemez, biz doymadan yiyemez.

Ne mankafa varlıktır, yeni birşey giyemez.

Etrafını sararız, kȍpek gibi dalarız.

Dediklerimiz olmazsa, anamızı salarız.

Bu devr’i alem dȍnűyor..

Merak etme oğlum.Kizim sira sana geliyor!

.

Sultan Abdülhamid Han Hz. Ruhaniyetinden İstimdat !..

Sultan Abdülhamid Han Hz. Ruhaniyetinden İstimdat !..

Nerdesin şevketlim, sultan hamid han?

Feryâdım varır mı bârigâhına?

Ölüm uykusundan bir lâhza uyan,

Şu nankör milletin bak günâhına.

Tahkire yeltenen tac-ü tahtını,

Denedi bu millet kara bahtını;

Sınad-ı sillenin nerm ve sahtını,

Rahmet et sultanım suz-i âhına.

Târihler ismini andığı zaman,

Sana hak verecek, ey koca sultan;

Bizdik utanmadan iftira atan,

Asrın en siyâsî padişâhına.

“Pâdişah hem zâlim, hem deli’ dedik,

İhtilâle kıyam etmeli dedik;

Şeytan ne dediyse, biz ‘belî’ dedik;

Çalıştık fitnenin intibahına.

Dîvâne sen değil, meğer bizmişiz,

Bir çürük ipliğe hülyâ dizmişiz.

Sade deli değil, edepsizmişiz.

Tükürdük atalar kıblegâhına.

Sonra cinsi bozuk, ahlâkı fena,

Bir sürü türedi, girdi meydana.

Nerden çıktı bunca veled-i zinâ?

Yuh olsun bunların ham ervâhına!

Bunlar halkı didik didik ettiler,

Katliâma kadar sürüp gittiler.

Saçak öpmeyenler, secde ettiler.

Bir asi zabitin pis külâhına.

Bugün varsa yoksa Mustafa Kemal,

Şöhretinde herkes fuzuli dellal;

Âlem-i mânâ’dan bak da ibret al,

Uğursuz taliin şu gümrâhına.

Haddi yok, açlıkla derde girenin,

Sehpâ-yı kazâya boyun verenin.

Lânetle anılan cebâbirenin

Bu, rahmet okuttu en küstâhına.

Çok kişiye şimdi vatan mezardır,

Herkesin belâdan nasîbi vardır,

Selâmetle eren pek bahtiyardır,

Bu şeb-i yeldânın şen sabahına.

Milliyet dâvâsı fıska büründü,

Ridâ-yı diyânet yerde süründü,

Türkün ruhu zorla âsi göründü,

Hem peygamberine, hem Allâh’ına.

Sen hafiyelerle dem sürdün ancak,

Bunlar her tarafa kurdu salıncak;

Eli,yüzü kanlı bir sürü alçak,

Kemend attı dehrin mihr-u mahına.

Bu itler nedense bana salmadı,

Bahalıydı başım kimse almadı,

Seyrandan başkaca iş de kalmadı;

Gurbet ellerinin bu seyyahına.

Hoş oldu cilvesi Cumhuriyetin,

Tadı kalmamıştı Meşrutiyetin,

Deccal’a dil çalan böyle milletin,

Bundan başka çare yok ıslahına.

Lâkin sen sultânım gavs-ı ekbersin

Âhiretten bile himmet eylersin,

Çok çekti şu millet murada ersin

Şefâat kıl şâhım mededhâhına.

>>>>>>>>><<<<<<<<<

Rıza Tevfik Bölükbaşı‘nın Sultan Abdülhamid Han Hazretlerine yazmış olduğu Şiiri !..

Rıza Tevfik BÖLÜKBAŞI m.kemalin doktoru idi

Bu şiir’i gönderen M.Emin Özler bey’e teşekkür ederiz.

..

Kandil Gecesi

Kandil Gecesi

Tac edip başıma, nurlu geceyi

Kandil’in şavkına, baksaydım keşke

Dilde küfürleşen, cümle heceyi

Odun niyetine, yaksaydım keşke.

Bereketin feyzi, bitmesin diye

Kaybolan ümitler, yitmesin diye

Beni Gayya’lara, itmesin diye

Cennet vadisine, aksaydım keşke.

Yolunda ağlarken, zikrinle solup

Gönül heybesine, ha bire dolup

Kutup yıldızına, nazire olup

Yıldırımlar gibi, çaksaydım keşke.

Zalimin mazluma; yükü, cezayla

Kul; kavuşmak ister, bin bir ezayla

Menzile varırken, kavga nizayla

Başımı belaya, soksaydım keşke.

Yolunda depremler, yıksa da beni

Götürüp deliğe, tıksa da beni

Giyindim hırkayı, sıksa da beni

Boynuma zinciri, taksaydım keşke.

Dünya nimetini, iste sen nazla

Ne az ver Allah’ım, ne de çok fazla

Diz çök de, dua et, derdine sızla

Yüzümün akıyla, çıksaydım keşke,

Kandilin şavkına, bakaydım keşke.

..

Üzülme.. Kurtarır (!) seni putların

Üzülme.. Kurtarır (!) seni putların

Düne kadar aboneydin harama;

Hep derdin ki: ” Sözüm geçer parama.”

Şimdi musallada, boşa arama ;

Banka vezneleri yok tabutların ,

Söyle, biraz avans versin putların !.

Tapular bıraktın, valiz dolusu,

Vârisler şimdiden, kurdular pusu.

Niye getirmedin ? Hayret doğrusu ;

Gerçi, bagajları yok tabutların,

Bir taksi tutardı, sana putların…

Ahlâk felsefende, çağdaşlık maşa,

Üçbeş fâhişeyle, güreştin başa.

Haydi.. Bu gece de, kaçamak yaşa;

Gümüş şamdanları, yok tabutların,

Söyle, birkaç mum getirsin putların !.

Hep aşkta kazandın(!) ,verdin kumarda,

”Dolaşmalı” derdin, ”rakı damarda”

Biraz ayıldın mı bu son şamarda ?

Amerikan barı, yok tabutların,

Söyle de cin tonik versin putların !.

Nerde şimdi, beş yıldızlı oteller ?

O hüzzam faslına, dem tutan teller ?

Nerde, o rakseden incecik beller ?

Dansözü, şantözü yok tabutların ,

Zil takıp oynasın, şimdi putların !

Yaşarken, sen de bir saplantı vardı;

Minâreler, sanki sana batardı.

Hele sabahları, tepen atardı;

Gördün ya.. Konforu yok tabutların,

Söyle de, bir döşek sersin putların !.

Ne kadar büyüktü dindara kinin.

Hacıya, hocaya uzardı dilin.

Konuşsana mevtâ ! Bitti mi pilin ?

Oksijen tüpleri yok tabutların,

Söyle de bir nefes versin putların.

”Uyandım” diyorsun, lâkin boşuna;

Gördün.. Bakmıyorlar hiç göz yaşına

”Ey mevtâ !. Kaldın mı, yalnız başına”

İmdat düğmeleri, yok tabutların,

Üzülme.. Kurtarır (!) seni putların

..

FANİ HAYAT ÇABUCAK GEÇER GİDER.

FANİ HAYAT ÇABUCAK GEÇER GİDER.

HİÇ YAŞANMAMIŞ GİBİ ANGELİR BİTER .

Allah adamlarından, Hakkın büyük velisi.

Dine, müslümanlara hizmetti tek gayesi.

O bir gün buyurdu ki: (Bu dünya muvakkattır.

Ölümden sonra olan hayat asıl hayattır.

Çünkü insan, ne kadar sürse de uzun ömür,

Sonunda ecel gelir, ömür biter ve ölür.

Bu böyle olsa dahi, o sonsuz hayat yine,

Kurulmuştur bu kısa hayatın üzerine.

İyi geçirilirse bu üç beş günlük hayat,

Kazandırır insana, sonsuz huzur ve rahat.

Ve eğer geçirirse günahla her anını,

Hak eder öldüğünde, Cehennem azabını.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ölüm var ey cemaat!

Ölümden sonra başlar hakiki, asıl hayat.

Bu dünya bir hayaldir, vefasız, fanidir hem.

Ahiret öyle değil, ebedidir o âlem.

Şunu unutmayın ki, yazılıyor ameller.

Hepsinin hesabı var mahşerde birer birer.

Fazla ince hesaplar yapmayın aranızda.

Ki, çok incelenmesin sizin hesabınız da.

Üzersen üzülürsün, kırarsan kırılırsın.

Tarlaya ne ekersen, yarın olur alırsın.

Velhasıl ne yapsanız dünyada gizli, açık,

Mahşerde, ona göre bulursunuz karşılık.

Ey akıl sahipleri, düşünün, ibret alın.

Henüz ecel gelmeden ölüme hazırlanın.

Sakın aldanmayın ki, çabuk biter bu dünya.

Bu hayat bir hayaldir, yahut kısa bir rüya.

Bu faniye aldanan, bulmaz huzur ve sevinç.

Aklı olan, gönlünü kaptırır mı buna hiç?)

Bir gün de buyurdu ki: (Ey gafil olan insan!

Gece gündüz, Rabbine edersin günah, isyan.

Bir damla sudur aslın, ölürsün bugün, yarın.

Sayılmayacak kadar çoktur hem de günahın.

Kendine gel, adam ol, olsan dahi paşa, bey.

Teneşir tahtasında bitecek yarın her şey.

Bu günkü havaların, yarın sona erecek.

Ölüme hazırlan ki, çetin günler gelecek.

Bakmayın şimdi dimdik ayaktayız, yürürüz.

Bir gün de musallada yatarız hem de dümdüz.

Bir gün Resul-i ekrem, gidip bir kabristana,

Ağlayınca, Eshabı sordular bunu ona.

Buyurdular ki: (Ölüm, dehşetli bir iş elbet.

Buna hazırlanın ki, başa gelir akıbet.)

Dünya, hayal ve hiç’tir, işi de hiç’tir elbet.

Hiç ile uğraşan da hiç olur en nihayet.

Ölüm ve sonrasına kim hazırlanır ise,

Olur Allah indinde hayırlı, iyi kimse.)

Bu şiir’i gönderen Şeyma’ya teşekkür ederiz.

—

Çanakkalenin kınalı kuzularına

Çanakkalenin kınalı kuzularına

Yurdunu Allah-a bırak,çık yola:

“Cenge!” deyip çek git vatan kurtula.

Böyle müyesser mi gaza her kula?

Haydi levent asker uğurlar ola.

Ey sürüden arkaya kalmış yiğit!

Arkadaşın gitti,yetiş sende git.

Bak ne diyor, cedd-i şehidin, işit:

“Durma git evladım uğurlar ola.

“Durma git evladım, açıktır yolun………

Cenge sıvansın o bükülmez kolun;

Süngünü tak,ön safa geçmiş bulun.

Uğrun açık olsun, uğurlar ola

“Yerleri yırtan sel olup taşmalı

Dağ demeyip sel demeyip aşmalı!

Sendeki coşkunluğa el şaşmalı!

Haydi git evladım uğurlar ola

SAFAHAT – Mehmet Akif Ersoy

..

HALK ŞAİRİ ABDĞLVAHAB KOCAMAN – DÖNDÜ .. DNMEDİ !

HALK ŞAİRİ ABDÜLVAHAB KOCAMAN

DÖNDÜ .. DÖNMEDİ  !

ÇOK İLGİNÇ VE GÜZEL BİR ŞİİR