Hz.Ömer´in Hz.Ali´ye üc Suali

Hz.Ömer´in Hz.Ali´ye üc Suali

Abdullah bin Ömer r.a. anlatiyor

´´Bir gün babam Ömer r.a.,Ali bin Ebu Talib r.a.´a
-Eba Hasan,bazan sen burada oluyorsun biz olmuyoruz,bazan da biz bulunuyoruz sen bulunmuyorsun.
Zihnime takilan üç mes´ele var,bunlari sana sormak istiyorum.
Acaba o hususlarda bir bilgin varmi? diye sordu

-Nedir onlar?

-Birisi var bir adami seviyor,fakat muhabbet duydugu bu adamdan hiç bir iyilik görmüş degil.
Diger taraftan biriside var bir adama kiziyor ,lakin kizdigi bu adamdan da hic kötülük görmemiştir!
Bu duruma ne dersin? diye sordu.

Hz.Ali :
-Evet bu konuda malumatim var.
Rasulullah Efendimiz
´´Ruhlar ,Alemi ervahta toplu halde bulunan askerlerdir,birbirleriyle karşilasip tanişirlar.
Orada birbirleriye tanişip kaynaşanlar burada uyuşurlar,orada birbirlerine yabanci kalanlar da burada uyuşamazlar,´´ buyurmuştu,dedi.

Ömer r.a.
-Diger bir mesele :
´´Adam var, bir meseleyi hatirlayip tam anlatirken bakarsin unutuveriyor,bunun sebebi nedir?´´

Ali r.a.
-Rasulullahtan dinlemistim ,söyle buyurmuştu
´´Her kalbin üzerinde ayi gölgeleyen bulut gibi bir bulut vardir.
Ay aydinlikken bakarsin önüne bir bulut geçer,ayin aydinligini karartiverir,bulut zail olunca da etrafa yine ziya saçar.
Bunun gibi adam bir mes´eleden bahs ederken o bulut kalbine çöker, bildiklerini unutuverir,o bulut açilincada mes´eleyi hatirlar.´´

Ömer r.a.
-Ücüncü mes´ele :
´´Insan rüya görüyor,bunlarin bir kismi dogru,bir kismi yalan çikiyor.
Bu hususta bir bilgin varmi?´´.

Ali r.a.
-Evet var.Rasulullah´dan dinlemiştim şöyle buyurmuştu::
´´Erkek ve Kadin her insan derin bir uykuya gectiginde muhakkak ruhu arsa yükselir.
Arsta uyanan ruhun gördügü rüya,rüyayi sadikadir.
Arsa varmadan uyanan ruhun gördügü rüya ise yalanci rüyadir´.´´

Hayatüssahabe cild 3s ahife 480

Allah bizleri Ashab-i kramin sefeatlarine mazhar eylesin.

Müslüman’a beddua değil, hayır-dua etmelidir

Müslüman’a beddua değil, hayır-dua etmelidir

Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) Efendimiz‘in mübârek ashâbından İbn Mes’ûd’un (r.a.) bir değerlendirmesi şöyle:

“Bir kardeşinizin günah işlediğini gördüğünüz zaman, ‘Allâh’ım, onu rüsvay et, Allâh”ım onu kapından kov!’ diye ona karşı şeytana yardımcı olmayın. Fakat, sizi de onun durumuna düşürmemesini Allah’tan niyâz edin. Zira biz, Muhammed (s.a.v.) ashâbı, herhangi bir kimse hakkında, onun ne hâl üzere öldüğünü öğrenmedikçe bir şey demezdik. Ancak, ömrü iyilikle son bulana, ‘Kazandı’ derdik. Ömrü kötülükle son bulan kimse için de korkardık.”

Şimdi İbn Mes’ûd‘un (r.a.) bu değerlendirmesini gözümüzün önüne getirelim… Birilerinin bizim için, “Allâh’ım, onu rüsvay et, Allâh’ım onu kapından kov!” diye bedduâ ettiğini düşünelim… O dehşet içerisinde kendimize dönelim… Bu hâlin yanlışlığını ve çirkinliğini görüp, hatalı ve kusurlu olan kardeşimize karşı, birazcık olsun nefsimizi insafa dâvet edelim…

Kötü niyet ve bedduâlarımızı, “Allâh’ım, ona hidâyet et, sırât-ı müstakîminden/doğru yolundan ayırma, onun hoşa gitmeyen fiillerini izâle et ve onu kapından kovma, huzuruna kabul et” mealinde hayır duâlara tebdil edelim. Zira bir mü”min için; doğru olan da, yapılması gereken de budur. Hakk”ın rızâsı da bu yöndedir.

NÜKTE: SONRADAN GÖRME

İbn Asâkîr‘in (rh.) Ebû Hüreyre‘den (r.a.) rivâyet ettiği bir hadîs-i kudsîde, Dâvud aleyhisselâmın şöyle söylediği haber verilmiştir:

“Elini, dirseğine kadar büyük bir yılanın ağzına sokup, yılanın bütün kolunu ısırması; evvelce fakir olup da sonradan zenginliğe kavuşan insandan (bir şey) istemekten daha iyidir.”
***
Evet, genellikle bu tiplerden hayır gelmez. İsteyene vermedikleri gibi, iyi muâmelede de bulunmazlar. Böylelerinden uzak durup, onlara ihtiyaç arz etmemeğe gayret etmelidir.

BEDİR GAZASI

BEDİR GAZASI

Resül-i Ekrem, Bedir’e giderken “Size müjdelerim ki, AIIahü Teala, bana iki topluluktan birini va’detti. AlIah’a yemin ederim ki, ben sanki Kureyş kavminin düşüp telef olacakları yerlere bakıyorum.” buyurdu. Bedir’e varıldığında ise “Burası filanın, şurası da filanın öldürüleceği yerdir.” diye mübarek eliyle gösterdi. Hiçbirinin yeri şaşmadı, hep öyle oldu.
Fakat ne garip bir manzara idi ki, Ebü Aziz bin Umeyr, müşrik Kureyş ordusunun birinci bayraktarı ve kardeşi Mus’ab bin Umeyr (r.a.), muhacirlerin sancaktarı idi. Hz. Ebü Bekirin bir oğlu Abdullah (r.a.) kendi yanında ve diğer oğlu Abdurrahman da Kureyş müşriklerinin arasında idi. Hz. Ebu Bekir, oğlu Abdurrahmanı müşriklerin arasında görünce onunla çarpışmak üzere izin istedi; fakat Resül-i Ekrem “Ey Ebü Bekir! Bilmez misin ki; sen, benim görür gözüm ve işitir kulağım yerindesin.” buyurdu ve yanından ayrılmasına izin vermedi.
Harp esnasında Resül-i Ekrem, mağara arkadaşı Hz. Ebü Bekir’le birlikte çadırda, “Ya Rabbi! Bana va’dettiğin yardımı ver.” diye dua ve niyaz ederken, kendisine hafifçe bir uyku geldi ve sonra gülümseyerek uyandı. “Müjde ey Ebü Bekır! Işte melekler ile Cebrail (a.s.) yardıma geldi.” diye buyurdu. 0 sırada Resül-i Ekrem bir avuç kum alıp “Yüzleri çirkin ve kara olsun.” diyerek düşmanların üzerine attı. 0 kumların her biri, müşriklerin gözlerine ve burun deliklerine girerek onları sersem etti. Bu hal, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in mücizelerinden ve zaferin manevi sebeplerindendir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), hamle ve hücüm için emir verdi ve “Her kim, bugün düşmandan yüz çevirmeyip de, direnir ve şehit olarak ölürse Allahü Teala, elbette onu cennete koyacaktır. Bugün şehit olanlara Firdevs cenneti hazırdır. Ve onların gelişini cennetin kapıcısı büyük melek Rıdvan beklemektedir. Haydi, şiddetle hücum ediniz.” buyurdu.
Mekkelilerin reislerinden bazıları öldürüldü. Ebü Süfyan kervanın başında gitmişti. Ebü Cehl’in de öldürülmesinden sonra Kureyşin ordusundan kaçanlar kurtuldu, kalanlar esir edildi. Allahü Teala’nın inayetiyle zafer Müslümanların oldu.

Hadis-i Şerif : “Hastalığında seni ziyaret etmeyeni, sen ziyaret et. Sana hediye ( ve ihsan ) etmeyene, sen hediye ( ve ihsan ) et.” (Buhârî, et-Târîhu’l Kebîr)

HADİS-İ ŞERİF

“ÖZÜR DİLEMEYİ GEREKTİRECEK ŞEYLERDEN SAKININIZ“

(Taberani,el-Mu’cemü’l-Evsat)

GÖĞSÜN GENİŞLEMESİNİN ALAMETİ

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ashabına; “Allah herkimi hidayetine erdirmek isterse sinesini İslam’a açar, göğsüne genişlik verir…” (En’am,125) mealindeki âyeti celile’yi okudu.

“Bu şerh-i sadr(göğüs genişlemesi) nedir?” diye sordular. Peygamber Efendimiz(s.a.v.):

“Nur, kalbe akıtıldığı zaman göğüs açılır ve genişler.” buyurdu. “ Bunun bir alameti varmıdır?” diye sordular. Peygamber Efendimiz (s.a.v.): “Evet vardır. Aldatıcı olan dünyadan uzaklaşıp, ebedi ahrete yönelmek ve gelmeden önce ölüme hazırlanmaktır.” buyurdu.

AKIL VE İBADETLER

Ceab-ı Hakk yarattıklarından akıl ve idrak sahibi olanlara peygamberler göndermek suretiyle de hükümler beyan etmiş, bir kısım dini ibadet ve farzlarla mükellef kılmıştır.

Cenab-ı Hakk’ın aciz ve zavallı kullarını bir kısım teklif ve ibadetlerle mes’ul tutması, onların ibadetlerine ihtiyacı olduğundan değil, zaten üzerlerinden nimetlerini hiç eksik etmediği kullarını ayrıca insanlara kavuşturmak içindir.

İbadet ve taat karşılığı verilen nimetler, diğer nimetlerden daha şa’şaalı bir şekilde tecelli etmektedir. Çünkü ibadetten başka şeyleri kazandırdığı nimetlerin faydası sadece fani dünyaya ait olduğu halde, ibadetle elde edilen, maddi ve manevi faydalar dünya ve ahiret saadetini içine alır.

Yerine getirmekle mükellef olduğumuz dini vecibelerin ehemmiyetini anlamamız için Allahü Teâlâ bizlere nice ni’metler vermiştir. Bunlardan en mühimi akıldır. Bunun için teklifler daima aklı tam olanlara yapılagelmiştir.

Fazilet